Agressie hoort bij peuters

Vanaf hun eerste verjaardag neemt lichamelijke agressie bij kinderen toe. In het vierde levensjaar neemt het agressief gedrag weer af. Jongens zijn daarbij agressiever dan meisjes. Aangezien alle kinderen een toename van agressie laten zien, denkt men dat het een aangeboren functie is. En dus heel normaal. Echter, kinderen moeten in die paar jaar leren met hun agressieve gevoelens om te gaan. Men onderzoekt nu, of de opvoedvaardigheden van moeders invloed hebben op hun kinderen. Met andere woorden: kan de moeder het vermogen om met agressieve gevoelens om te gaan van haar kind positief (of negatief) beïnvloeden door hoe zij opvoedt? Dit wordt onderzocht door Leidse pedagogen. Bron: NRC.

Lees ook:Eén op de 20 crèches is slecht
Lees ook:Wacht de eerste drie jaar van je huwelijk met kinderen!
Lees ook:Wat depressiviteit tijdens je zwangerschap met je kind doet…
Lees ook:Videogames toch weer niet agressie-opwekkend voor kinderen
Lees ook:Borstvoeding maakt leeuwin in moeder los

4 Reacties // Reageer

4 thoughts on “Agressie hoort bij peuters

  1. Arnoud

    Beste Christa,

    Ik vind het ‘wat’ te kort door de bocht.

    Agressie kan ook een gevolg zijn van lichamelijke oorzaken, bijvoorbeeld: ongecontroleerde stemmingswisselingen. Kinderen die zijn gediagnosticeerd met bijvoorbeeld autisme, kunnen een prima moeder hebben.

    Het zou goed zijn als je dit nuanceert. Veel moeders voelen zich door ‘de deskundigen’ onbegrepen, bijvoorbeeld door onderwijzend personeel,totdat jaren later blijkt dat het kind ADHD of Autisme heeft.

    In sommige gevallen wordt de agressie pas hanteerbaar nadat het kind is ingesteld met de juiste medicatie.

    Groet,

    Arnoud

      /   Reply  / 
  2. Christa Nieuwboer, De Ouderschapscoach

    @Arnoud
    zoals ik het heb opgevat gaat het in dit onderzoek om agressief gedrag dat bij vrijwel alle peuters toeneemt tussen 1 en 3 jaar en bij de meeste kinderen afneemt na het 4e jaar.
    Het NRC bracht dat juist als een troost: al dat gedrag is dus normaal en ouders hoeven zich er in principe geen zorgen over te maken.
    Agressie wordt dus eigenlijk gezien als iets natuurlijks. Het zal evolutionair wel ergens goed voor zijn (overleven, positie verkrijgen in de stam).
    Wel leren de meeste kinderen er in die jaren mee omgaan om hun eigen agressie te beteugelen, zodat het niet ongericht blijft, maar bijv. assertief en initiatiefrijk wordt in plaats van alleen maar meppen. In de literatuur noemt men dit ook wel een ontwikkelingsopgave voor het kind.

    Men onderzoekt nu of de moeder daar een rol bij kan spelen. In de literatuur noemt men dit ook wel een opvoedingstaak. Het onderzoek is dus juist tamelijk neutraal, dacht ik.

    Op zich wordt algemeen geaccepteerd dat ouders en kinderen invloed op elkaar hebben, met andere woorden dat ontwikkelingsopgaven en opvoedingstaken verband met elkaar houden.

    Volgens mij probeert het onderzoek dus alleen een antwoord te vinden op de vraag: kan een opvoeder een kind helpen om zich te ontwikkelen? Of maakt het niks uit?
    Dat vind ik wel interessant en het heeft niks te maken met goede of slechte moeders: want het gaat erom of al die opvoedadviezen en oudercursussen wel zin hebben. Of leert een kind het sowieso wel, wat de ouder ook doet?

    Maar inderdaad is het wat anders als je kind wat mankeert: ik denk altijd maar: als een kind blind is, kan je willen wat je wil, maar dat verander je niet. Zo ook met andere handicaps of stoornissen. Je kunt opvoeden wat je wil, maar autisme of adhd, daar kom je met wat positieve opvoedtechnieken niet verder. (Overigens, om ook dat te nuanceren, moet er ook dan wel degelijk opgevoed worden om er als gezin mee om te leren gaan).

    Ik denk dan ook dat iedereen die werkt met kinderen veel meer zou moeten kunnen signaleren of bepaald agressief gedrag nog normaal is (wat dus bij peuters past) of niet. Dan kan je alsnog kijken bij de peuters die echt uit hun dak gaan, of je ouders kunt ondersteunen of dat er met het kind zelf iets aan de hand is.

    Overigens proef ik ookuit je reactie dat een oudercursus ofzoiets dan alleen is voor ‘slechte ouders’. Ik zou daar helemaal vanaf willen. Er bestaan geen slechte ouders, maar álle ouders kunnen wat leren over kinderen en opvoeden.
    Ik bedoel maar: mensen gaan wel op puppy-cursus om met hun hond te kunnen omgaan. Maar een oudercursus (kindcursus) is dan opeens dat je het niet goed genoeg zou doen.

    Opvoeden is helemaal niet zo makkelijk en ik vind dat er veel te veel een sfeer omheen zit van ‘dat gaat allemaal vanzelf als je maar van je kind houdt’. Okee, dat is misschien 80%, maar die andere 20% gaat over gedrag en communicatie. Het zou gewoon fijn zijn als ouders daar nieuwsgierig naar zijn, hoe dat werkt en hoe je daar zelf een positieve invloed op kunt hebben.

    Nou, een heel verhaal maak je los! Er is ook erg veel over te zeggen en er zijn in deze hele kwestie inderdaad alleen maar nuances.

    bedankt voor het meedenken,
    Christa

      /   Reply  / 
  3. Arnoud

    Beste Christa,

    Ik ben het helemaal met je eens. Ik wilde alleen maar een ‘kleine’ pas op de plaats maken voor kinderen met bijvoorbeeld autisme en of adhd.

    Je schrijft: “Overigens proef ik ookuit je reactie dat een oudercursus ofzoiets dan alleen is voor ‘slechte ouders’” Ik heb dit absoluut niet willen suggeren.

    Ik heb de moeders (en vaders), van kinderen met autisme juist een hart onder de riem willen steken omdat in niet in alle gevallen agressie vanzelf weer overgaat. Hierdoor kunnen moeders (en vaders) soms door dit soort artikelen op het verkeerde been gezet worden. Zij kunnen juist behoefte hebben aan steun en begeleiding en niet de hoop dat het vanzelf minder wordt.

    Ik hoop mijn reactie te hebben verduidelijkt.

    Groet,

    Arnoud

      /   Reply  / 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>